Zmiany w obszarze podatków bezpośrednich
(1 – 5 kwietnia 2019)

1.     Czy usługi wsparcia procesu zakupowego nabywane od podmiotu powiązanego podlegają limitowaniu?

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29.03.2019 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.537.2018.2.JK

Podatnik nabywa od podmiotów powiązanych usługi wsparcia procesów zakupowych, których przedmiotem jest znalezienie odpowiednich dostawców, wynegocjowanie cen oraz warunków kontraktu. Organ interpretacyjny nie zgodził się z podatnikiem stwierdzając, że usługi te podlegają limitowaniu w możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych, zgodnie z art. 15e ust. 1 ustawy o PDOP. Jak wskazano, usługi te noszą szereg cech charakterystycznych dla usług doradczych i zarządzania. W ocenie organu, opierają się bowiem na tych samych elementach charakterystycznych, których podstawą jest zasób wiedzy opierający się na kompetencjach i doświadczeniu, a skutkiem ich świadczenia jest podzielenie się tą wiedzą ze świadczeniobiorcą. Jednocześnie, organ uznał, że w odniesieniu do nabywanych usług nie ma zastosowania art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o PDOP – tj. nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem towaru przez podatnika. Odnoszą się one bowiem do całokształtu działalności Spółki i związane są z jej funkcjonowaniem. Nie można bowiem uznać, że bez poniesienia przedmiotowych wydatków niemożliwe byłoby wytworzenie towaru.

2.      Moment zaliczenia wstępnej opłaty leasingowej do kosztów uzyskania przychodów

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29.03.2019 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.1.2019.2.MM

Podatnik zawarł umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego na okres czterech lat. Zgodnie z umową, dokonał zapłaty opłaty wstępnej (pierwszej raty wynagrodzenia) w wysokości 45% ceny nabycia netto samochodu przez leasingodawcę. Organ zgodził się z podatnikiem, że poniesiony wydatek stanowi koszt podatkowy, potrącany w chwili jego poniesienia. Jak wskazał organ, opłata wstępna dotyczy nie tyle samego trwania usługi leasingu, lecz w ogóle prawa skorzystania z niego. Opłatę wnosi się, zanim jeszcze leasing zostanie uruchomiony. Ponadto organ uznał, że jeżeli w umowie leasingu nie określono, że opłata wstępna jest opłatą na poczet usługi wykonywanej przez okres jej trwania, to należy ją potrącać jako koszt jednorazowy, w momencie poniesienia.  Tym samym, wstępna opłata leasingowa, z uwagi na swój charakter, podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów leasingobiorcy na zasadach przewidzianych dla tzw. kosztów pośrednich, to jest zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP.

3.      Koszty finansowania dłużnego przeznaczone na cele wykonania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej  jako niepodlegające ograniczeniu z art. 15c ust. 1 ustawy o PDOP

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29.03.2019 r., znak 0111-KDIB1-1.4010.40.2019.1.BSA

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej. W najbliższym czasie zamierza zawrzeć umowę z jednostką samorządu terytorialnego, której przedmiotem będzie zaprojektowanie, sfinansowanie, wybudowanie, eksploatacja i utrzymanie ogólnodostępnych, płatnych, podziemnych obiektów parkingowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. W związku z realizacją inwestycji, podatnik zaciągnie kredyty (pożyczki) zarówno u podmiotów powiązanych, jak i niepowiązanych. Organ podatkowy zgodził się z podatnikiem, że wydatki związane z uzyskanym finansowaniem, w całości stanowić będą koszty podatkowe. Jak wskazał organ interpretacyjny, tego typu projekt, należy uznać za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o PDOP. Tym samym – w związku ze spełnieniem przesłanek o których mowa w ust. 8 przepisu – koszty finansowania dłużnego wynikające z zaciągniętych w tym celu kredytów nie będą uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Podsumowując, podatnik przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie będzie brał pod uwagę kosztów finansowania dłużnego odnoszących się do kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do realizacji przedmiotu umowy, a także przy obliczaniu podatkowego EBITDA w rozumieniu art. 15c ust. 1 ustawy o PDOP nie będzie uwzględniał dochodu wynikającego z realizacji przedmiotu umowy.

4.      Czy opłata dystrybucyjna z tytułu nabycia usługi wsparcia sprzedaży podlega ograniczeniu w możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych?

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1.04.2019 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.25.2019.2.MJ

Podatnik nabywa od podmiotu powiązanego usługi wsparcia sprzedaży bezpośrednio związane z jego działalnością operacyjną. Działania, będące przedmiotem usługi obejmują pozycjonowanie produktów podatnika na rynku pierwotnym oraz określenie strategii sprzedażowej mającej na celu zwrócenie uwagi klientów na dany produkt. Ponadto, kontrahent odpowiedzialny jest m.in. za składanie ofert oraz zdobywanie klientów. Odpowiedzialność za strategiczne działania sprzedażowe spoczywa na podmiocie powiązanym, który podejmuje kluczowe decyzje sprzedażowe. W zamian, otrzymuje wynagrodzenie w postaci tzw. opłaty dystrybucyjnej. Organ interpretacyjny nie zgodził się z podatnikiem uznając, że nabywane usługi podlegają ograniczeniu wynikającemu z art. 15e ust. 1 ustawy o PDOP. W ocenie organu, pomimo wskazania przez podatnika symbolu PKWiU właściwego dla usług pośrednictwa w sprzedaży, to rzeczywisty charakter usług świadczonych na rzecz podatnika wskazuje, iż są one podobne do usług doradczych, reklamowych, badania rynku oraz zarządzania i kontroli.  Tym samym, podatnik – w odniesieniu do nabywanych usług – winien uwzględniać regulacje zawarte w art. 15e ustawy o PDOP.  Jednocześnie, nie znajdzie do nich zastosowania wyjątek, o którym mowa w art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o PDOP. Jak wskazał organ, wydatki te nie przekładają się wprost – w sposób bezpośredni – na wytworzenie towaru. Wydatki te są ponoszone przez podatnika bez uchwytnego ścisłego związku z wytworzeniem konkretnego towaru. Co więcej, odnoszą się do całokształtu jego działalności i związane są z funkcjonowaniem podmiotu – jako całości.

5.      Kara umowna jako koszt podatkowy

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 6.03.2019 r., sygn. akt I SA/Po 1000/18

Sąd wyjaśnił, że skoro prawodawca wyłącza w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o PDOP możliwość uznania za koszty określonych przypadków poniesienia kary umownej, to założenie racjonalności ustawodawcy wskazuje, że miał on w tym jakiś cel. Jeżeli wolą ustawodawcy byłoby wyłączenie in genere możliwości zaliczenia kar umownych do kosztów uzyskania przychodów, dałby temu wyraz inaczej formułując wyłączenie. W związku z tym, zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że poza tymi wyraźnymi wyłączeniami istnieje możliwość zaliczenia kary umownej do kosztów.

Z tego powodu sąd uznał, że spółka, co do zasady, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kary umowne z innych tytułów niż wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o PDOP – jeżeli naliczenie kary nie wynika z okoliczności zawinionych przez Spółkę oraz uiszczenie kary umownej ukierunkowane jest na osiągnięcie przychodu lub zachowanie czy zabezpieczenie jego źródła.

6.      Czy opłaty z tytułu leasingu operacyjnego mogą stanowić koszty finansowania dłużnego?

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5.03.2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1130/18

Na gruncie przepisów ustawy o PDOP istota leasingu operacyjnego sprowadza się do używania rzeczy, która stanowi własność leasingodawcy, za co korzystający ponosi opłaty na jego rzecz, stanowiące w całości wynagrodzenie za używanie rzeczy. Jest to zatem umowa zbliżona do umowy najmu czy umowy dzierżawy. Wniosek taki wynika z art. 17b ustawy o PDOP, który stanowi, że w przypadku umów spełniających kryteria leasingu operacyjnego, opłaty ponoszone przez korzystającego stanowią przychód leasingodawcy oraz koszt podatkowy korzystającego.

Tymczasem ustawodawca uznał, że do kategorii kosztów finansowania dłużnego należy zaliczyć wyłącznie koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów środków finansowych i z korzystaniem z tych środków (art. 15c ust. 12 ustawy o PDOP).

Sąd uznał zatem, że opłat ponoszonych z tytułu korzystania z rzeczy na podstawie umowy leasingu kwalifikowanego na gruncie przepisów podatkowych do leasingu operacyjnego nie można uznać za koszty finansowania dłużnego, gdyż ich ponoszenie nie jest związane z uzyskaniem od leasingodawcy jakichkolwiek środków finansowych, co jest warunkiem koniecznym dla objęcia tych wydatków regulacją z art. 15c ust. 13 ustawy o PDOP. W przypadku leasingu operacyjnego próby wyodrębnienia z opłat „części odsetkowej raty leasingowej” stanowiłoby zabieg sztuczny, nie wynikający z przepisów prawa, gdyż regulacje podatkowe w leasingu operacyjnym identyfikują jedynie opłatę za korzystanie z rzeczy, bez określania poszczególnych elementów kalkulacyjnych tej opłaty.

Podkreślić bowiem należy, że zobowiązanie odsetkowe jest typowe wyłącznie dla leasingu finansowego o którym mowa w art. 17f ustawy o PDOP, w przypadku którego wyraźnie wydzielony jest kapitał i część odsetkowa.

7.      Podatkowe konsekwencje zbycia ogółu praw i obowiązków z tytułu udziału w spółce komandytowej

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.02.2019 r., sygn. akt II FSK 700/17

W komentowanym wyroku sąd wyjaśnił, że zbycie ogółu praw i obowiązków z tytułu udziału w spółce komandytowej powinno być traktowane jak odpłatne zbycie praw majątkowych przysługujących wspólnikowi spółki komandytowej (art. 14 ustawy o PDOP), a nie jako wystąpienie ze spółki, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b ustawy o PDOP. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b ustawy o PDOP odnosi się bowiem do przychodu uzyskanego przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki (tj. z tytułu wypowiedzenia umowy spółki przez wspólnika, śmierci wspólnika lub jego upadłości albo wyłączenia wspólnika ze spółki na podstawie prawomocnego wyroku sądu).

PROCES LEGISLACYJNY

8.     Rozporządzenia określające kraje i terytoria stosujące szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz.U. 2019 poz. 600).

http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190000600

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. 2019 poz. 599).

http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20190000599

W życie weszły nowe rozporządzenia określające kraje i terytoria stosujące szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych. Konieczność ich opublikowania wynikała z uchylenia, na mocy nowelizacji wchodzącej w życie 01.01.2019 r., przepisów zawierających delegację do wydania dotychczas obowiązujących rozporządzeń. Poza podstawą prawną treść merytoryczna, a zatem sama lista krajów i terytoriów nie uległa zmianie.

8 kwietnia 2019

Powiązane specjalizacje: